Saturday, September 27, 2008

hooman majd The Ayatollah Begs To Differ: The Paradox of Modern Iran

Two Interesting Interviews

With most focus in the exiled Iranian community being kept on the open mic provided to Mahmoud Ahmadinejad courtesy of CNN’s Larry King, some may have missed a similar “interview” by the New York City based WBAI with this representative of the Islamist regime, conducted on September 24, a day after his UN speech.

This interview, conducted by a group which, much to my amusement, is regularly promoted as “leftist”, and which, as records show, is favorably disposed toward the Islamist genocide in Iran --- one cannot help make the observation that only in a well disciplined, brainwashed society would such criminal endorsement be described as “secular” and “progressive”, or as Chomsky and Hizballah would have it, “anti-imperialist!”--- can be heard in two parts, here and here (be sure to click on “Real Video Stream”). Note too, the presence of Ervand Abrahamian, the well known apologist of the Islamic Republic, for a post-interview “commentary”. But apologists and supporters of the anti-Iranian regime come in different varieties, which brings us to the second interview, that of NPR’s Terry Gross with Hooman Majd, of the “Huffingtonian” variety!

Conducted two days ago, Majd, to his credit, makes no secret of his or his family’s deep-rooted support for the Islamist regime. He is, so far as the Mullahs are concerned, “family”. Of course, none of this is elicited by the obedient interviewer, who is content with the deceptively simple characterization of Majd as “against Ahmadinejad” (which is false), but is offered voluntarily.

Majd is “embarrassed” to have translated the speech of Ahmadinejad at the UN, but shows not an iota of “embarrassment” for being a supporter of a regime which, to take but one piece of news, officially admits to have at least 130 Iranian children on death row. He is “embarrassed” to have translated for Ahmadinejad, but is not embarrassed, 30 years after the Islamist Reaction and its consequences, to describe supporters of the progressive, secular and independentist Pahlavi government as punks (“jahel”), thugs (“laat”) and brain-dead (“bimokh”), or to regard Mullah Khatami and the bloodsucking Islamist gangsters as the “democrats” of our time!

On YouTube

+
پی نوشت (٣٠ سپتامبر ٢٠٠٨)
گفتگوی مِستِر هومن مجد با راديو "WNYC"، نيويورك

مجد: متن سخنرانی را پيشاپيش در دست دارم. اگر، مانند ‌ا‌مسال، يكشنبه اينجا باشد، مشاوران او متن را به من ميدهند و ما همهء روز دوشنبه را سرف برگرداندن آن به انگليسی ميكنيم ... با اينكه اين متن قبلا در تهران به انگليسی برگردانده شده معمولا اشتباهات زيادی در آن وجود دارد. (يعنی حتی يك مترجم در خود جمهوری اسلامی مورد تاييد وزارت خارجه شان نيست!)

مجری: فرصت اينكه پيشنهادهايی را ارائه بدهيد به شما داده ميشود؟

مجد: بله! مسلمأ. برگرداندن متن تقريبا ١٠ ساعت به درازا می انجامد و تلفن های زيادی با هتلشان رد و بدل ميشود: "اين چيزيست كه شما به زبان فارسی ميگوئيد؛ اين چيزيست كه به نظر ما بايد به زبان انگليسی گفته شود."

Wednesday, October 01, 2008

abdolkarim lahiji-lahidji-voa-hooman majd-عبدالکریم لاهیجی

Tuesday, January 11, 2011

Tehran Bureau pbs Hooman Majd muhammad sahimi Prince Shahpour AliReza Pahlavi شاهزاده شاهپور علیرضا پهلوی

چند روز از درگذشت شاهپور عليرضا (بله، "شاهپور" است، و نه "شاپور". گردانندگان تلويزيون "انديشه" اگر نميدانند، كه خوب هم ميدانند، ياد بگيرند) نگذشته بود كه دار و دستهء محمد سهيمی در "Tehran Bureau"، كه شاخهء "PBS"، یکی از بزرگترین و مهم ترين شبکه‌های رادیو تلویزیونی ارباب جمهوری اسلامی است، "شيكپوش ترين ايرانی های ٢٠١٠" را تيتر خبرها كرد. از آنجا كه ما در "ايرانی" بودن آقايان و خانمهای انتخاب شده و حسن نیت جانوران پليدی چون سهيمی و هومن مجد ترديدی به خود راه نميدهيم، اين "گزارش" را در ادامهء يادداشتهای چند روز گذشته با ايرانيانی كه هنوز چشمانشان خشك نشده در ميان ميگذاريم.

+

Wednesday, October 27, 2010

hooman majd time magazine "islamic democracy"

"نويسندهء ايرانی-آمريكايی هومن مجد در كتاب سال ٢٠٠٨ خود آیت الله نظری متفاوت دارد سعی كرد بعضی از پیش فرض های غرب دربارهء ايران را نامرموز كند. كتاب تازه‌اش، دمكراسی ِ آيت الله ها، طرز كار سياست در ايران را بررسی ميكند. بينش های ‌اين كتاب احتمالا آمريكايی هائی را كه ايران را تنها يك كشور قشری اسلامی به نمايندگی محمود احمدی نژاد تصور ميكنند تكان خواهد داد. مجد با تايم در بارهء كارش و اينكه دمكراسی اسلامی چه ظاهری دارد مصاحبه كرده است..."

"معنی دمكراسی اسلامی اگر از روحانيون مختلفی بپرسيد خيلی متفاوت است. بنظر من دمكراسی ای است كه بر قوانين مذهبی ارجحيت دارد. ولی ايران هنوز يك جامعهء مذهبی است. نه به اين معنی كه مردم ميخواهند كسی سنگسار يا دست هايش قطع بشود. تنها به اين معنی كه ايرانی ها از اسلام بعنوان يك راهنما برخوردارند. ولی اين متاسفانه در برخی موارد يعنی چيزهايی كه آمريكايی ها به راحتی نمی پذيرند. مثلا در اسلام حقوق برای همجنس گرايان وجود ندارد."

برگردان اشتباه نيست؛ آنچه كه تايمز (اينجا و اينجا) منتشر كرده كاملا بی معنی است. و اين امری طبيعی است، چرا كه "دمكراسی اسلامی"، به معنای كلاسيك "دمكراسی"، از اختراعات شركای جنايتكار تايمز است كه اين اصطلاح مضحك را در گيومه نميگذارند. ‌اگر تايمز برای امثال مجد تبليغ نكند، برای كه تبليغ كند؟!

Wednesday, October 20, 2010

reza aslan-islamica magazine hooman majd


"در دوران شاه، جنبش زنان ايران ‌اساساً از جنبش فمنيستی ِغرب تقليد ميكرد...اما بعد از انقلاب، زنان بمراتب بيشتر از دوران شاه به آموزش و پرورش و سواد دسترسی پيدا كرده اند. در حقيقت ميزان سواد در ايران تقريبا با غرب قابل مقايسه است. تعداد زن هايی كه در دولت كار ميكنند بمراتب بيشتر از تعداد زنانی است كه در زمان شاه در دولت كار ميكردند... گرچه مسئلهء حجاب برای شماری از زنان مهم است، در حقيقت حجاب مسئلهء پراهميتی نيست. چيزهای خيلی بيشتری بر اينكه چگونه ميتواد لباس پوشيد ارجحيت دارند. اين امر در مورد لااقل زنهای ايرانی ای كه من ميشناسم و حتی در ميان نسل جوانتر مصداق دارد."

از گفتگوی چند سال پيش مِستِر رضا اصلان با مجلهء آمريكايی "ايسلاميكا" (٢٠٠٥ م؛ شمارهء ١٥؛ صفحهء ١١٧)، كه آرشيو مجله های منتشر شده را بتازگی در تارنمای مجله در دسترس گذاشته است. گرچه مطلاب زيادی در بارهء ‌اصلان در اين وبلاگ پيدا ميشود، يادآوری كنم كه ايشان از اعضای موسسه روابط خارجی آمریکا (CFR) و هم اكنون از مشاوران "ناياك" (كميتهء "ايرانی"-آمريكايی) ميباشند.

+

"چَت" اينترنتی مِستِر هومن مجد و "پروفسور" رضا اصلان. با اينكه اين كليپ در بينندهء ايرانی حالت تهوع و استفراغ ايجاد خواهد كرد، حتما آنرا تا پايان نگاه كنيد. ‌اين دو آمريكايی ا‌ز جمله جنايتكارانی هستند كه ‌اربابان جمهوری اسلامی در غرب همواره بعنوان "ايرانی" معرفی كرده و ميكنند:

"اكثريت مردم ايران جمهوری اسلامی ای ميخواهند كه خيلی بيشتر از اين دمكراتيك باشد... بخش بزرگ جمعيت ايران باور دارد كه نوعی دمكراسی اسلامی امكان دارد... اگر رفسنجانی مقام رهبری را به عهده بگيرد، اين تغيير برای گذار ايران به نظامی بيشتر دمكراتيك بد نخواهد بود...علی لاريجانی خيلی پراگماتيك است و تقريبا به حركت به سوی دمكراسی باور دارد..."