Saturday, May 29, 2010

goobeen

مدرنیته و زندان

ذره بین

" به نظر من، امروز که دو دهه از آن دهه شصت می گذرد، وضعیت زندانیان سیاسی خیلی بهتره شده. و اینها همه مدیون تلاشهای خانم دکتر هاله اسفندیاری است که اوین را به یک مرکز بازپروری تبدیل کرد، و به همت دکتر رامین جهانبگلو که بصورت افتخاری در دو نقش گاندی-تو-بی و کریشنا بروی صحنه دلبری کردند، تیاتر “زندان اوین” را براه اندازی کردند. و بعدش هم که آقای اکبر گنجی ریشهایش را تراشید و جایش سفید آب بر گونه مالید، و رویال آکادمی سوئد، جایزه نوبل را دادند به وکیل الوکلا، افتخار ملی. و خلاصه اینکه امروز “زندان اوین” دیگر آن “اوین” سابق نیست که حتی شنیدن نامش رعشه بر اندامت بیاندازد. امروز “اوین” مکانیست برای مدی تیشین های سیاسی، البته برای آنهاییکه نام دارند و نشان، و گرنه سرنوشت مستضعفین ساکن اوین، که همان زندانیان با غیرت و شرف و بدون نام و نشان باشند، همانیست که از ابتدای دستگیری برایشان رقم خورده! اما، خبر خوش اینکه، در پنجاه سال آینده زندانیان سیاسی را به سونا و ماساژ هم می فرستد، و مزایای بازنشیتگی هم برایشان درنظر خواهند گرفت! خلاصه اینکه، سرانجام با اندکی طمانینه و وقار، مدرنیته به “اوین” رسید! وقتی فکرش را می کنم، می بینم این “رژیم قابل اصلاح است” و من و امثال من باید از خر شیطون پائین بیاییم و بپیوندیم به صف سبزپرستان و هی از موسوی و همسر شاعره اش و یا از کروبی حمایت کنیم تا روی امثال خودمان را کم کنیم."

2 Comments:

Anonymous Anonymous said...

خیلی‌ بهتر شده ... به سونا و ماساژ هم میفرستند...مزایای بازنشستگی

1:15 AM  
Anonymous ذره بین said...

با پروانه از سرباز کوچک:

ناشناس گرامی کاشکی باقی نوشته را هم میخواندید که به همین چند کلمه بسنده نکرده باشید!

12:33 AM  

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

Links to this post:

Create a Link

<< Home