Thursday, January 17, 2008

Caspian-Mazandaran-poem

در خيزش و نداد هرمز عليه تازيان

"زنان شوهران [ عرب] را مي‎گرفتند و از خانه بيرون آورده و به دست مازندراني‎ها مي‎دادند از حد گيلان تا تميشه، به يك روز از كسان خليفه خالي گرديد."

(تاريخ رويان ـ اولياء الله آملي ـ چاپ تهران)


به مازندراني، لاله گون كوي و دشت
به فرمان ونداد هرمز گسب
زني، شوي تازي اگر داشتي
به مشكويش، آسوده نگذاشتي
گرفتيش و بسته، كشيدي به كوي
كه خون ريزدش، مردم كينه‎جوي
چنان شد كه از خشم رزم‎آواران
ز تازي تهي گشت، مازندران
(مازيار ـ موجي)

0 Comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

Links to this post:

Create a Link

<< Home